July 16, 2024 | मङ्लबार, असार ३२, २०८१
सुचनाहरु
संघीय संसद्का दुवै सदनको बैठक बस्दै अर्जेन्टिनाले जित्यो कोपा अमेरिकाको उपाधि सुनको मूल्य अहिलेसम्मकै उच्च प्रधानमन्त्री ओलीको क्याविनेटमा को को बने मंत्री ? प्रधानमन्त्री ओलीलाई भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीको बधाई कोशीमा सरकार पुनर्गठनको तयारी कोकिनसहित विदेशी महिला पक्राउ मुकुल ढकाललाई स्वर्णिम वाग्लेको सचिवालयबाट धम्की कोशी, बागमती र गण्डकी प्रदेशका केही स्थानमा भारी वर्षा हुने पशुपतिनाथमा बृहत् कोटीहोम महायज्ञ आयोजना हुँदै आज देशको ४५औँ प्रधानमन्त्री बन्दै एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओली युरोकपको फाइनल आज, स्पेन र इङ्ल्याण्ड भिड्दै राष्ट्रिय परिचयपत्र लागू गर्ने निर्णयबाट पछि हट्यो सरकार गौतमबुद्ध अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा अवतरणका क्रममा बुद्धएयरको जहाज चिप्लियो प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ले आज विश्वासको मत लिँदै बेपत्ता यात्रुको खोजी तथा उद्धार गर्न प्रधानमन्त्री दाहालको निर्देशन बालेनसँग श्रीलंकाका राजदूत पाथिरानाको शिष्टाचार भेट अठार महिनामा पाँचौँपटक विश्वासको मत लिँदै प्रधानमन्त्री ४३ जिल्ला वर्षाको उच्च जोखिम, आवश्यक पूर्वतयारी गर्न आह्वान कोलम्बिया कोपा अमेरिका कपको फाइनलमा

म आफैं आमा बनिरहँदा…

  • साझा परिवेश
  • सोमवार, चैत्र १३, २०७९ १४:२४
म आफैं आमा बनिरहँदा…

आमाले झिसमिसेमै उठेर चलाएका
ढिकी जाँतोका आवाजहरू
एउटा सपनाजस्तै लाग्थे
म उठिसक्दा मेरो लागि
भान्सा तयार हुन्थ्यो
आमा आज नि निदाउनु भएन
म सुत्नेबेला सोच्थेँ
आमा मसँगै सुत्नुहुन्छ फेरि
म निदाइहाल्थेँ
सायद तिनै ढिकी, जाँतोका आवाजहरू
म निदाउँदै गर्दा गुञ्जन्छन्
आज पनि एक सपनाजस्तै लाग्छ
आमा त यसरी आमा हुनुभयो

भञ्ज्याङमा छोडेर
हात हल्लाउँदै गर्दा
म रुँदै स्कुल जान नमान्ने
र आमाकै गुन्यु समाउँदै पछ्याउँदा
पोल्टाबाट झिकेर दिएको मिश्रीको ढिको
आज पनि मुड्कीमा रसाइरहन्छ
यति विधि मिठो गुलियो थियो
हो, आमा त यसरी पो आमा हुनुभयो

मेलाबाट ल्याएको खाजा
मलाई अघाइस् भन्दै दिनुहुन्थ्यो
म मुड्की भरि-भरि खान्थेँ
मैले सोच्दिनथेँ आमालाई नि खानुपर्छ
र पनि आमा खुसी हुँदै चुलो बाल्न थाल्नुहुन्थ्यो
म बाल्टी बोकेर गोठतिर दगुर्थेँ
भैंसी दुहेको हेर्न निकै आनन्द आउFथ्यो
मैले पनि दुहेको भन्दै दुई डाडु दूध बढी माग्थेँ
मन लागिन्जेल दिनुहुन्थ्यो दूध र भात
हो, आमा त यसरी पो आमा हुनुभयो

उध्रिएको चोली टाल्दै गर्दा
चुँडिएको चप्पल जोड्दै गर्दा
म भने नयाँको माग गरिरहने
खै कसरी पो पुर्याइदिनुहुन्थ्यो
मेरो इच्छा र चाहनाहरू
म फुरुक्क नयाँ चप्पल पड्काउँदै
ओल्तिर पल्तिर गर्दा
मुसुक्क मुस्काउनुहुन्थ्यो आमा
राम्ररी हिँड् लड्लिस्
हो, आमा त यसरी पो आमा हुनुभयो

आमाका त्याग, बलिदान र सर्मपणहरूको
खै कसरी भारा तिर्नसक्छु र
जब-जब बुझ्ने हुन थालेँ
फेरि आमाले नै मलाई
पराईघर पठाइदिनु भो
त्यति नजिककी म
एक्कासी टाढा भएँ
यो कस्तो मायाको नाता हो
उहाँको अगाडि मेरो माया कम भैदिन्छ
आज फेरि समय यसरी बदलियो कि
म आफैं आमा बनिरहँदा
आमाजस्तै आमा बन्न सक्दिनँ कि
यही भयले सताइरहन्छ
मेरी आमा म पनि
तपाईं जस्तै बन्न सकूँ।

 

दिपिका अधिकारी

  • साझा परिवेश
  • सोमवार, चैत्र १३, २०७९ १४:२४

प्रतिक्रिया

तपाइको प्रतिक्रिया दिनुहोस्